Aarde

Ik kus je, Aarde, oh moeder

Zwaar met mijn voeten

Stap na stap na stap

En jij met je onmetelijke

Nachtelijke vel –

Brok offersteen, dolend tussen

De sterren,

Jij kust me terug,

Teen voor teen,

Lieve Aardknots, je

Maakt me enorm

Licht, je mond

Is een springkasteel

Van dromen, als ik

wil.

En oh, hoeveel is er

Op de olifant

Gebaseerd?

Grote Designer,

Jij die van de olifant

Alles maakt.

Open maar eens een

Deur zonder, maakte van hem

De eerste ontwerper

En jij bent op jouw beurt

De zijne.

De wonderlijke kraan

Een zilveren slurf als

Een tap uit uw

Onmetelijke Oceaan,

Doe mij maar een glas,

Water van de kraan,

Mama, recht uit de

Zee, waar olifanten

Drinken, waar ze

Allemaal samen

Heel licht wegen

Iemand brengt een boodschap over

 Someone close to me had died. I was there when he was assisted by a nurse in a white unirform, a doctor, a baillif, one other, female friend and his dog into a coma-like state, whereafter the before-metioned nurse administered the so-called final shot. It was all rather formak and I can recall little of the conversation I remember having with the female friend right after the baillif declared my friend officially deceased, as if life was some sort of race and he succesfully crossed the finish line.  - I do remember this though - not in the least because the woman insisted I did. So I did. She herself was a rather unnoticable sort of person, of whom I had wondered how my friend, who had been a grand and colourful charachter, had known her. Enoug at least to be present during his final hours. She told me to tell you the following: "Life is too short. I inherited a large sum of money from Guy (my friend, employer and soul mate). I am now moving to Tulum, where I will be starting an organic turtle farm. Good luck with the off-shore embezlemment bussiness, Love, President Sandra Higgins. 

PS: Don't shoot the messenger